پنجشنبه 20 اذر 1391 (اولین شب یلدای رادین)

عزیزم...یه چند وقتی بود که دستم خیلی درد میکردو به اندازه ای که اصلا نمیتونستم دیگه بقلت کنم...وقتی ام رفتم دکتر متوجه شدم که باید دستمو گچ بگیرم و این برای من که پسر کوچولویی مثل تو رو داشتم خیلی سخت بود..دکتر گفت به خاطر بچه کوچیکمه و اصلا نباید کار سنگین انجام بدم تا دستم حسابی خوب بشه...و میدونم که این جریان هم برای من سخت خواهد بود و هم برای تو عزیزم....اما باید یه کم مامانیو با دست گچی تحمل کنی ...برای همین مجبور شدیم بریم خونه مامانی بمونیمو ..چون این مامانی بود که میتونست به من کمک کنه....خلاصه که امشب اولین شب یلدای تو بود عزیزم. و من با دستای گچی ازت این طولانی ترین شب سال و استقبال کردم....با خاله انسیه و خاله افسانه برای این شب براتون هدیه گرفته بودیمو بهتون دادیم که وقتی تو و سانیا و راستین کادو هارو دیدین حسابی ذوق زده شده بودین عزیزم..البته تو خیلی متوجه نبودی اما از اینکه یه اسباب بازی جدید داشتی که بخوای بزاری تو دهنت خیلی خوشحال بودی عزیزم....2 تا هواپیمای کوچولو با شکلات و پاستین توی جعبه ی هندوانه....مبارکت باشه عزیزم....